سیاسی

گوشت دم گلوله مرز دیورند؛ طالبان پشتون‌تبار چه نقشه‌ای دارند؟

نوشته شده توسط admin در تاریخ 15 حوت 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 138

---

نویسنده: بلال پارسی

گزارش‌ها حاکی از آن است که طالبان پشتون‌تبار در درگیری‌های اخیر مرزی با پاکستان، نیروهای تاجیک‌تبار شمال کشور را به‌عنوان اصلی‌ترین خط مقدم به میدان فرستاده‌اند.

منابع محلی می‌گویند نیروهای اعزامی از ولایت‌های شمالی، به‌ویژه در نقاط حساس مرزی، به‌صورت اجباری در معرض آتش توپخانه و تیراندازی مستقیم نیروهای پاکستانی قرار گرفته‌اند و بیشترین تلفات را متحمل شده‌اند. این امر نشان می‌دهد که طالبان پشتون‌تبار عملاً از این نیروها به‌عنوان «چوب سوخت» و «گوشت دم گلوله» برای پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کنند.

همزمان با تحرکات نظامی، طالبان تلاش دارند چهره‌ای مردمی از جنگ با پاکستان ایجاد کنند و حمایت سیاسی و قومی کسب کنند. در ولایت‌هایی مانند خوست، پکتیکا، پکتیا و ننگرهار، نشست‌هایی با بزرگان قومی برگزار شده تا مردم را به راهپیمایی‌ها و برنامه‌های حمایتی علیه پاکستان دعوت کنند. با این حال، بزرگان قومی تاکید می‌کنند که طالبان طی چهار سال گذشته حتی به حضور و نظرات آن‌ها اهمیتی نمی‌دادند و اکنون تنها در زمان بحران به سراغشان آمده‌اند. یکی از بزرگان در خوست گفته است: «چهار سال از ما سراغ نگرفتند، حالا که برایشان مشکل پیش آمده، از ما می‌خواهند مردم را به میدان بیاوریم.»

نظامیان پیشین دولت جمهوری نیز به‌صورت اجباری در این درگیری‌ها مشارکت داده شده‌اند. منابع محلی گزارش داده‌اند که طی چند روز گذشته، نیروهای آموزش‌دیده در کار با سلاح‌های سنگین، از جمله هاوان و توپخانه، توسط طالبان شناسایی و به مناطق مرزی منتقل شده‌اند.

فعالان مدنی و سیاسی می‌گویند استفاده از نیروهای تاجیک‌تبار در خط مقدم، همزمان با فشار برای جلب حمایت سیاسی، نشان‌دهنده استراتژی دوگانه طالبان است: از یک سو بهره‌گیری از دیگر اقوام به‌عنوان ابزار جنگ و از سوی دیگر تلاش برای نشان دادن جنگ با پاکستان به‌عنوان یک اقدام مردمی و ملی. با این حال، بسیاری از ساکنان مناطق مرزی نیز این درگیری را جنگی تحمیلی و غیرملی می‌دانند و حاضر نیستند هزینه انسانی و مالی آن را بپردازند.

در ولایت پنجشیر، طالبان با کمپاین رسانه‌ای مدعی شده‌اند که بیش از ۴۰۰۰ جوان پنجشیری برای جنگ با پاکستان ثبت‌نام کرده‌اند؛ ادعایی که مردمان محلی آن را نادرست می‌دانند.

طی چهار سال حاکمیت طالبان، پنجشیری‌ها بیشترین قربانی سیاست‌های قومی این گروه بوده‌اند؛ از سنگرسازی در خانه‌های مردم گرفته تا آتش زدن مکاتب و بازداشت یا حتا تیراندازی به جوانان به اتهام عضویت در جبهه مقاومت.

مردم شمال کشور بر این باورند که جنگ با پاکستان جنگ آنان نیست و شرکت در آن تنها به نفع گروه نیابتی طالبان، تی‌تی‌پی، خواهد بود. آن‌ها همچنین تاکید دارند که در ساختار اداری طالبان، جوانان پشتون حتا در ولایت‌های شمال نقش عمده دارند و کرسی‌های اصلی در اختیار آن‌هاست، اما وقتی موضوع جنگ پیش می‌آید، تاجیک‌ها باید در خط مقدم حاضر شوند.

در نهایت، تجربه نشان می‌دهد که استفاده از نیروهای قومی به‌عنوان خط مقدم جنگ، پیامدهای انسانی و امنیتی شدیدی دارد و شکاف‌های قومی در افغانستان را عمیق‌تر می‌کند، در حالی که مشروعیت طالبان در میان مردم بیش از پیش به چالش کشیده می‌شود.

گزارش‌ها حاکی است که بیشترین قربانیان جنگ با پاکستان، طالبان تاجیک‌تبار هستند که از سوی طالبان پشتون‌تبار به اجبار به خط مرزی اعزام شده‌اند.