فرهنگی

زنده یاد استاد کتال نژند؛ کاخ بلند فرهنگ و زبان پارسی

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 15 سرطان 1405
نویسنده: میرا جان امیری

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 78

---

پاسداری از فرهنگ و زبان، زنده نگه‌داشتن ارزش‌ها و کارنامه‌های گذشتگان در حوزه زبان، وظیفه هر ملت است که برای نسل حال و آینده تاثیر مثبت و گسترده دارد. زبان و فرهنگ، بیانگر تاریخ و ریشه‌های یک تمدن است و آن را در خود تعریف و به نمایش می‌گذارد. این راه زمانی ارزشمندتر می‌شود که فرزندان فرهیخته و پاسداران واقعی آن، برای گسترش و رونق زبان و فرهنگ خود دست به کار شوند و تلاش کنند. از آن جمله می‌توان به کارکرد و فعالیت‌های مرحوم استاد کتال نژند اشاره کرد که در این مسیر، در ارج‌گذاری به زبان و فرهنگ خود، فعالیت‌های شایانی انجام داد و نام و راه خود را تا جهان باقی است، ماندگار ساخت و در تاریخ، نام خود را منحیث فرزند فرزانه، اندیشمند و ارزشمند، با خط زرین نوشت.

یک سال از درگذشت استاد کتال نژند گذشت، اما این رویداد غم‌انگیز هنوز هم بر شانه‌های جامعه فرهنگی سنگینی می‌کند.

شورای جهانی پنجشیریان شب گذشته برنامه‌ای را پیرامون نخستین سالیاد درگذشت استاد کتال نژند، شخصیت فرهیخته، نویسنده، بنیان‌گذار انتشارات خیام و نهاد فرهنگی فرهنگستان پنجشیر، ترتیب داده بود. در این برنامه از شخصیت‌های برجستهٔ فرهنگی دعوت به عمل آمده بود تا در رابطه به شخصیت و کارکردهای مرحوم کتال نژند صحبت‌هایی داشته باشند و از فعالیت‌ها و تأثیرگذاری ایشان در رشد زبان و فرهنگ پارسی یادبود و تقدیر نمایند.

در این برنامه، شخصیت‌هایی چون استاد فضل‌احد احدی، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه؛ احمد هنایش، شاعر، نویسنده و خبرنگار؛ فرحت رحمان، شاعر و نویسنده؛ شکران غفوری، فعال فرهنگی و مدنی؛ احمد ذکی، فعال مدنی و سیاسی؛ مولانا گلزار، استاد دانشگاه؛ بسم‌الله شریفی، مؤسس بنیاد جهانی سبزمنش؛ الحاج سید میرزا منجهوری، شاعر؛ نثار علیمی، شاعر و نویسنده؛ فروردین خراسانی، فعال فرهنگی؛ علی ژابیز، فعال حقوق بشر؛ و ظفر عباس، پژوهشگر و فعال فرهنگی، پیرامون شخصیت حلیم، مهربان، اندیشمند، دلسوز و پاسدار زبان و فرهنگ پارسی، صحبت‌هایی داشتند و برای اینکه همیشه یاد و راه مرحوم استاد کتال نژند خجسته و پررهرو بماند، وعده همکاری با خانواده محترم ایشان در زمینه فعال نگه‌داشتن انتشارات خیام، که در سال ۱۳۸۰ توسط مرحوم استاد کتال نژند بنیان‌گذاری شده بود، سپردند. همچنین جناب استاد فضل‌احد احدی وعده همکاری جهت چاپ و در دسترس قرار دادن کتاب «سخن و سخن‌سرایان پنجشیر» را داد؛ کتابی که جلد نخست آن توسط مرحوم استاد، درباره زندگی‌نامه و کارکردهای شاعران و نویسندگان پنجشیر، نوشته و چاپ گردیده بود. چاپ جلد دوم آن نیز که هشتاد درصد کارش توسط مرحوم استاد کتال نژند به پایان رسیده بود، اما شوربختانه مرغ اجل فرصت تکمیل آن را از مرحوم استاد کتال نژند گرفت.

استاد کتال نژند عمر پربار خود را وقف غناسازی زبان و فرهنگ پارسی کرد و برای پاسداری از آن همیشه پیش‌قدم بود. برای بزرگداشت آن، مجالس و میله‌های فرهنگی را برنامه‌ریزی می‌کرد و در خدمت اهل فرهنگ و زبان قرار می‌داد. از جمله کارهای فرهنگی ارزشمند ایشان برای پنجشیر و پنجشیریان، «میله توت» بود که در این برنامه از شخصیت‌های فرهنگی، شاعران و نویسندگان دعوت به عمل می‌آورد تا همیشه چراغ این راه روشن و ماندگار بماند؛ چون پاسداری از فرهنگ، آخرین سنگر برای یک حوزه و زبان است.

تندیس شهید عبدالقهار عاصی بزرگ از طرف کشورهای هم‌زبان ایران و تاجیکستان، برای ارج‌گذاری و تقدیر از این شخصیت فرهیخته و فرزانه، سپرده شد.

استاد کتال نژند در سال ۱۳۳۸ هجری خورشیدی، در روستای عبدالله‌خیل، شهرستان دره، استان پنجشیر، دیده به جهان هستی گشود. این پرچمدار زبان و ادبیات پارسی، بخش بزرگی از عمر خود را وقف ارزش‌گذاری و پاسداری از فرهنگ و زبان خود کرد و در تابستان سال ۱۴۰۴ هجری خورشیدی، در سن ۶۶ سالگی، به علت بیماری که عاید حالش شده بود، جهان فانی را وداع گفت و به ابدیت پیوست.

روحش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد…