سیاسی

ردپای گنج پنهان مسعود

نوشته شده توسط admin در تاریخ 10 دلو 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 885

---

نویسنده: معین اسلام‌پور 

در این چند روز در نبود انترنت فرصت مناسب پیدا کردم، مجموعه یادداشت‌های احمدشاه مسعود، قهرمان ملی کشور را که شامل نامه‌ها، یادداشت‌های روزمره از فرایند جنگ و آجندای کاری روزانه و گزارش‌های مخابروی از میدان جنگ و جغرافیایی نظامی قلم‌روی ایشان از سال ۱۳۶۲ الی سال ۱۳۶۳به‌مدد شماری از نویسندگان از آدرس بنیاد مسعود شهید مکتوب شده است. هر یک را خوانده‌ام، در واقع در این چند روز میزبان مسعود بودم که پیوسته با من در گفت‌وگو بود. اسم این مجموعه یادداشت‌های را «گنح پنهان»، گذاشتم.

وقتی یادداشت‌های روزانه‌ای اورا مرور نموده‌ام، رنج روز افزونی‌که برای آزادی برده است، روایت آن از حوصله‌ی بشری بیرون است واقعاً تعجب نمودم؛ او نماد و الگوی از شجاعت، شهامت، ایثار، فداکاری و حماسه‌آفرینی است. 

با این حال پس چرا بسیاری از آدم‌های‌که ظاهراً سال‌ها هم‌سفر و هم‌رکاب مسعود بوده‌اند، نه‌تنها چیزی از مدرسه‌ی معرفت، دانایی و زیرکی او نیآموخته‌اند؛ بل رویکردهای متعارف و اخلاقی فراوانی‌که در لای برگ، برگ خاطرات او نفس می‌کشد، جماعت بعد از مسعود، قطعاً با ارزش‌های انسانی و اومانیستی ایشان کاملاً بیگانه استند؛ حتا آنانی‌که سال‌ها با او هم‌سنگر و هم‌رزم بوده‌اند، او را خوب و دقیق نمی‌شناختند، از الگوی انسانی و مبارزات عدالت‌طلبانه‌ای وی چیزی به‌خورد نسل دانشگاهی و درس خوانده نداده‌اند.

مطالعه‌ی «یادداشت‌های احمدشاه مسعود» بسیار مهم و قابل تأمل است. اگر طرح و تدوین خاطرات مسعود را در سه بازه‌ی زمانی قسمت کنیم، منهای بخش نخست آن که تا حدودی یادداشت‌های روزانه‌ای ایشان است که هر چند نمی‌تواند به‌صورت رضایت‌بخش خاطرات بازه‌ی نخست مبارزه و مقاومت مسعود«دوره‌ی جهاد» او محاسبه شود. اما همین یک‌مقدار خیلی کم و ناچیز ممکن در اختیاری برخی‌ها قرار گرفته باشد، مملو از درس‌های آموزانده و تجربی، تحلیل، تجربه‌ای فراوان است.

دو، یادداشت‌های پس از سال ۱۳۶۳ تا پیروزی و تشکیل حکومت مجاهدین است. از همه مهم‌تر بازه‌ی زمانی‌که مسعود را به‌معنای واقعی تکمیل کرد، به یک چهره‌ای افسانوی و کاریزماتیک مبدل کرد، پس از سقوط حکومت مجاهدین و اعلام مقاومت و ایستادگی در برابر  استبداد، اشغال‌گری داخلی، لشکری عظیم گروه‌های تکفیری و تروریسم بین‌المللی است.

این بازه‌ی زمانی، برای همه‌ی مردم به‌ویژه ره‌روان مسعود پُر اهمیت است. اما متاسفانه میراث‌داران نالایق مسعود، خاطراتش را که بیش از دو دهه‌ گذشته است، هنوز مکتوب نکرده‌اند. نسل‌نو و جوانانی‌که در روزگار شهادتش پنج و ده ساله بوده‌اند، اکنون نیازمند شناخت دقیق مسعود استند.

امیدوارم آقای احمد ولی مسعود، به‌شعارهای میان‌تهی آجندای ملی خویش نقطه‌ای پایان گذاشته باشد، گنج پنهان مسعود«خاطرات مسعود» را رونمایی کند تا نسل‌نو و عاشقان خط او، این چهره‌ای کاریزماتیک و بسترهای اندیشه‌ی مسعود را دقیق بشناسند. از مدرسه‌ی انسانی، اخلاقی و مدل جنگی او سود برند. اگر این مسأله هم‌چنان با سکوت و بی‌تفاوتی در هاله‌ای ابهام  بماند، خاطرات مسعود در اختیار مردم و نسل‌نو قرار نگیرد در واقع ظلم نابخشودنی به‌خط فکری و آرمان مقدس مسعود بزرگ است.