سیاسی

ملی‌سازی معادن؛ اشغالگری در لباس حفاظت

نوشته شده توسط admin در تاریخ 30 دلو 1404

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 28

---

نویسنده: مهرزاد عظیمی

در ماه‌های پسین، خبر‌های نگران‌کننده‌ای از معادن طلای بدخشان و تخار به گوش می‌رسد؛ معادنی که می‌توانستند منبع درآمد و توسعه برای مردم بومی این خطه باشند، این‌بار در معرض تاراجی سازمان‌یافته قرار گرفته‌اند. گزارش‌های موثق حاکی از آن است که گروه طالبان طرحی را زیر عنوان «ملی‌سازی معادن» تدوین کرده که به امضای رهبر این گروه رسیده است. 

در این طرح، هرچند شبیه بازی های گذشته‌ای شونیست‌ها ملی‌سازی به کار رفته، اما در عمل به معنای خارج کردن معادن از دست مردم محلی و واگذاری آن به شرکت‌های خاص، عمدتاً چینی و پشتون، زیر پوشش حفاظت است.

بر پایۀ گزارش‌های دقیق و مستند، گروه طا-لبان طرحی را تدوین و به ملاهبت-‌الله، رهبر این گروه، تقدیم کرده‌اند که بر اساس آن، معادن از دست مردم گرفته شده و به شرکت‌های قراردادی تحویل داده می‌شود و مردم تنها به‌صفت کارگر در آن‌ها مشغول به کار خواهند بود. نکتۀ تامل‌برانگیز این که شرکت‌هایی که معادن را تصاحب می‌کنند، بیشتر به چینی‌ها و پشتون‌ها تعلق دارند. این اقدام، زیر عنوان «حفاظت از معادن»، در واقع تلاشی برای تحمیل هژمونی قومی و اجرای اهداف شوم توسعه‌طلبانه است.

سوی تعبیر نشود که ما با قانونی‌سازی و سامان‌دهی معادن افغانستان، به ویژه در بدخشان و تخار، مخالفیم. اما واگذاری ثروت ملی به گروهی که نه مشروعیت ملی دارد و نه بین‌المللی، و در سطح جهان و نزد مردم افغانستان به عنوان یک گروه ترور-یستی شناخته می‌شود، اقدامی کاملاً نادرست است. در پشت این بازی‌ها، طبیعتاً منافع قومی و گروهی نهفته است و بر همۀ عدالت‌خواهان و آزاداندیشان فرض است که در برابر این حرکت شوم بایستند و نگذارند این ثروت‌ها بیش از این مورد تاخت و تاز قرار گیرد.

در حال حاضر که این گروه‌ها به‌صورت غیررسمی بخش‌هایی از معادن را در مناطق مختلف تخار و بدخشان تصاحب کرده‌اند، مردم را دچار شکنجه روحی و روانی ساخته و ستم روا می‌دارند. اگر این تصاحب به‌صورت رسمی درآید، علاوه بر غارت معادن، فردا ادعای مالکیت بر زمین‌ها نیز خواهند کرد. نمونۀ تاریخی آن، زمین‌های موسوم به «مال‌چَر» (مال‌چرا) است که توسط امان‌الله خان و ظاهر خان واگذار شد و بعدها سبب ادعاهای مالکیت و تصاحب بخش‌های وسیعی از سرزمین‌های مردم گردید.

مردم عزیز و عدالت‌باور بدخشان و تخار! اگر هوشیار نباشید، همان بلایی که سر مال‌چرهایتان آوردند و شما را دچار مشکل ساختند و در بخش‌هایی از تخار مردم را به زور کوچ دادند با این استدلال که این زمین‌ها طبق احکام امان‌الله خان، نادر خان و ظاهر خان مربوط به ماست و شما باید ترک کنید، پس از تصاحب ساختار معادن نیز تکرار خواهد شد. بنابراین، اختلاف‌های کوچک و جزیی را کنار بگذارید و اجازه ندهید با فرمان‌های چند شونیست دیگر بیایند و سرزمین‌های شما را اشغال کنند. این غفلت برای نسل‌های پیاپی زیان‌بار خواهد بود و در آن صورت، در نظر عام و خاص به عنوان خاین ثبت خواهیم شد.

مردم صلح‌دوست و آزاداندیش بدخشان و تخار! ما در آزمون سخت تاریخی قرار داریم. اگر بر خلاف میل و منافع مردم‌مان عمل کنیم، به عنوان خاین و وطن‌فروش در تاریخ ثبت خواهیم شد. همان‌گونه که ما از عدم ایستادگی گذشتگان خود در برابر دستورات غیرقانونی سه شاه مستبد پیشین شکایت داریم و آنان را محکوم می‌کنیم، آیندگان نیز درباره ما چنین داوری خواهند کرد و ما را نفرین خواهند نمود. این‌جا پای تغییر تفکر و ایدئولوژی در میان نیست؛ این‌جا پای خاک و زمین در میان است. این سرزمین با هیچ تغییری معنا و جایگاه خود را از دست نمی‌دهد. به همین خاطر باید ایستاد و جلو اشغالگران را گرفت؛ در غیر این صورت، لکه ننگ بر پیشانی مردم این خطه خواهد ماند.

هم‌میهنان عزیز! اگر هدف واقعاً محافظت است، باید از همان مردم بومی نیرو گرفته شود و مسوولیت در میان خود مردم تقسیم گردد. نیازی نیست قطعه‌های چندین‌هزار نفری از میان پشتون‌های قندهار، هلمند و ... ساخته شود تا به بهانۀ حفاظت، معادن ما را تصاحب کنند. این‌جا بحث حفاظت نیست، بحث اشغال است. اگر بحث حفاظت بود، در بیست سال نظام جمهوریت، بیشترین نیروهایی که از این سرزمین محافظت می‌کردند، از همین مردم شمال و شمال شرق بودند و پشتون‌ها خود توان دفاع از خویش را نداشتند. حالا چگونه این افراد کاسه‌ای داغ‌تر از آش شده‌اند که مدعی حفاظت از معادن بدخشان و تخار می‌باشد؟

مردم آگاه باشید و غفلت نکنید که یک ساعت غفلت، برابر با هزاران سال پشیمانی و بدبختی است.