سیاسی

در سایه‌ی عید و کتاب؛ بازخوانی مسعود و یک افق ناتمام

نوشته شده توسط admin در تاریخ 7 جوزا 1405

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 52

---

نویسنده: امیر آریایی

با استفاده از روزهای عید؛ چشمم به کتاب مردی استوار و امیدوار به افق های دور که به اهتمام احمدشاه فرزان و انجنیر توریالی غیاثی در مورد احمدشاه مسعود قهرمان ملی کشور تدوین شده است خورد. 

این اثر ارزشمند را از قفسه‌ی کتاب‌هایم‌گرفتم و به خواندن آغاز کردم. شاید به ذهن تان پرسشی خلق شود که ایام عید و کتاب‌خوانی؟! 

بله؛ در سرزمین و جغرافیای که همه شادی‌ها و آزادی ها از انسان گرفته شده باشد و حتی آدم‌های این دیار اجازه لباس پوشیدن دلخواه و اصلاح سر و صورت شان‌را نداشته باشند عید لذتی دارد؟ عیدی که خیلی از مردم این دیار با تاسف در مشکلات مزیدی اقتصادی و بیکاری دست و پنجه نرم می‌کنند، عیدی که خیلی از جوانان رشید و کادر های متعددی که باید در خدمت مردم شان می‌بودند ولی از فرط مشکلات و چالش‌ها آواره‌گی و غربت را ترجیح دادند این عید می‌تواند لذتی داشته باشد؟ نخیر! هرگز با چنین حالات و وضعیتی نمی‌توان به خوش گذشتن عید امیدوار بود.

با مرور و مطالعه این‌کتاب خواستم بریده های آن‌را در این روزهای باعظمت خدمت دوستان شریک نمایم و بار دیگر نبود فرمانده مسعود را برای امروز و فردای این سرزمین یک ضرورت مبرم و اساسی بدانم و بر روح پر فتوح شان درود بفرستم.

دراین کتاب خواهید خواند: مسعود در پهلوی شخصیت برازنده و منحصر به‌فردش مردی عارف و ادب دوست بود او که به ادبیات فارسی به ویژه شعر علاقه‌ئی خاص داشت و چون ساعتی از سنگر به خلوت می‌نشست با خوانش اشعار بزرگان چون: حافظ، مولوی، سعدی و فردوسی غبار خستگی می‌زدود. و چنان آگاهانه به نقد و موشگافی می‌پرداخت که گمان می‌کردی درمقام ادیب و عارف بزرگی سخن می‌گوید.

همین علاقه و عشق آمر صاحب به ادبیات و فرهنگ بود که در جایی می‌گوید؛ عملیات ما برای ادبیات است‌.

آری؛ مسعود برای مردم ما هدیه‌ی ارزشمند الهی بودکه پس از قرن‌ها انتظار و اندوه فرارسیده بود، اما حیف که آن حماسه درخشان ناتمام ماند.

در جایی از این کتاب احمدشاه فرزان در مصاحبه اش از آمر صاحب شهید پرسان می‌کند که فعالیت های سیاسی شما از چه سن و سالی شروع شده است؟

آمر صاحب در پاسخ می‌گوید: تاجایی که بخاطر دارم فعالیت های سیاسی من از صنف نهم شروع شد. چون آن‌زمان احزاب و جریان ‌ها سیاسی درلیسه ها فعال شده بود و من و دوستانم نیز دراین محافل شرکت می‌کردیم و با بقیه جر و بحث می‌کردیم و کم‌کم علاقمند به مسایل سیاسی روز شدم.

در صفحات ۳۸۳ این کتاب متن مصاحبه‌ای سردوکوف خبرنگار مجله‌ی لیتما چاپ مسکو، آمده است که: از آمر صاحب در مورد َاشتغال مورد علاقه اش پرسان می‌شود که اشتغال مورد علاقه‌ی تان چیست؟ می‌گوید: مطالعه؛ خبرنگار مجددا پرسان می‌کند چه نوع مطالعه‌ای؟

آمر صاحب می‌گوید: درصورتی که فرصتی دست دهد به مطالعه‌ی حافظ، این شاعر گرانمایه‌ی‌ فارسی زبان می‌پردازم، غزل‌های او سرود های من هستند.

در قسمت دیگری این مصاحبه خبرنگار می‌پرسد که احمد چند سال دارد و می‌تواند اسلحه بردارد؟

آمرصاحب در پاسخ می‌گوید: او هشت سال دارد، در یک مکتب عادی درس می‌خواند. شاگرد ممتاز صنف خود است، نه تنها که اسلحه می‌تواند بردارد بلکه تیرانداز خوبی هم است. بخصوص با کلاشینکوف. اما آرزو ندارم این‌کار، پیشه‌ی اصلی او قرار گیرد. به نظر من اگر دیپلمات یا سیاستمدار بشود، بهتر است.

احمدشاه مسعود، قهرمان ملی کشور را می‌توان فراتر از یک فرمانده نظامی، به‌عنوان شخصیت چندبعدی و اثرگذار در تاریخ معاصر این سرزمین دید. مسعود، کسی بود که در کنار حضور در میدان‌های سخت سیاسی و نظامی، به فرهنگ، ادبیات و اندیشه نیز توجه جدی داشت و این ترکیب از عقلانیت و احساس، از او چهره‌ای ماندگار ساخته است. 

مطالعه چنین آثاری نشان می‌دهد که شخصیت‌های بزرگ تنها به میدان جنگ تعریف نمی‌شوند، با نوع نگاه‌شان به انسان، فرهنگ و آینده نیز شناخته می‌شوند و همین نگاه است که برای نسل امروز، الهام‌بخش صبر، آگاهی و امید به افق‌های بازتر و روشن‌تر باقی می‌ماند.