سیاسی

ما نجات، رهایی و آزادی می‌خواهیم

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 7 اسد 1405
نویسنده: پرنده در قفس، بدخشانی

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 98

---

ما شهروندانی که امروز در افغانستان، زیر سایه سنگین، خفقان‌آور و نفس‌گیر استبداد مطلق نظام طالبانی زندگی می‌کنیم، در تنگنای درماندگی، بیچارگی، ناامیدی و بی‌سرنوشتی فرو رفته‌ایم. 

این حکومت خون‌ریز، سرکوبگر و تمامیت‌خواه، تمام اختیارات زندگی فردی و اجتماعی را از ما گرفته و شب و روز را چنان در هم آمیخته است که دیگر روشنایی و تاریکی برایمان تفاوتی ندارد. 

زندگی، برای میلیون‌ها انسان در این سرزمین، به انتظار دایمی برای زنده ماندن، تحمل رنج و دست‌وپنجه نرم کردن با دردهای بی‌پایان بدل شده است.

هر نفس‌مان با ترس آمیخته و هر قدم‌مان با بیم، اضطراب و لرزش همراه است. از قربانی شدن زنان افغانستان، فقر فزاینده، بیکاری گسترده، محرومیت ساختاری، فروپاشی امید و نابودی ابتدایی‌ترین حقوق انسانی اگر بگذریم، دیگر چیزی در این سرزمین باقی نمانده است که بتوان به آن دل بست یا به آینده‌اش امیدوار بود. 

افغانستان امروز، همان خراسانی که تو می‌خواهی، به لانه تیره ترور-یزم و دهشت‌گرایی بدل شده است؛ جایی که صدای اندیشه، آزادی، عدالت و انسانیت، زیر چکمه‌های استبداد خاموش شده و هر روز بیش از پیش به فراموشی سپرده می‌شود.

نظام آموزشی، چه در معارف و چه در دانشگاه‌ها، سال‌هاست که به‌جای پرورش اندیشه آزاد، تفکر انتقادی، تخصص علمی و روحیه پرسشگری، ایدیولوژی مدرسه‌یی (دیوبندی) را همچون زهری کشنده در رگ‌های دانش‌آموزان و دانشجویان تزریق می‌کند. نتیجه آن است که نسل جوان، به‌جای آموختن علم، مهارت، نوآوری و ارزش‌های والای انسانی، با ذهنیتی ایدیولوژیک، بسته و یک‌بعدی پرورش می‌یابد. 

امروز، هرچه دانش‌آموز و دانشجو است، به گونه‌یی تربیت می‌شود که مجاهد و هم‌فکر طا.لبان باشد و این، بزرگ‌ترین زخم بر پیکر آینده این سرزمین و خطرناک‌ترین تهدید برای فردای افغانستان است. اگر این روند ویرانگر ادامه یابد، نه‌تنها امروز، بلکه نسل‌های آینده نیز قربانی این چرخه تاریک، خشونت و واپس‌گرایی خواهند شد.

واضح بگویم!

آقای پدرام، ما امروز از زیر ستم، استبداد ایدیولوژیک و حاکمیت تک‌قومی طا.لبان، نجات می‌خواهیم، رهایی می‌خواهیم و آزادی می‌خواهیم. نجات، رهایی و آزادی از هر راه ممکن. هر کشور، هر گروه و هر جریانی، با هر فکر و هر هدفی که برای نجات، رهایی و آزادی ما دست دراز کند و ما را از این باتلاق سیاه بیرون بکشد، برای ما قهرمان است. 

مردمی که سال‌ها در اسارت، سرکوب، فقر، ترس، محرومیت و بی‌عدالتی زندگی کرده‌اند، پیش از هر چیز حق دارند آزاد باشند. حق دارند زندگی کنند، بیندیشند، تحصیل کنند، انتخاب کنند و آینده خود را بدون سایه استبداد و ترور-یزم بسازند. 

خواسته ما چیزی فراتر از یک زندگی عادی نیست؛ ما تنها می‌خواهیم مانند دیگر ملت‌های جهان، در امنیت، آزادی، عدالت و کرامت انسانی زندگی کنیم و سرنوشت خود را با اراده و اختیار خویش رقم بزنیم.