فرهنگی

قلم؛ در سایهٔ پول و قدرت

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 17 اسد 1405
نویسنده: میراجان امیری

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 48

---

ما در سرزمینی زندگی می‌کنیم که هر روز ما با یک اتفاق جدید آغاز می‌شود؛ اتفاقی که یا مثبت است یا اینکه سبب آسیب روحی و جسمی می‌شود.

اتفاقاً مدتی است که داستان‌نویسی، رمان‌نویسی و سرودن در میان نسل امروز بیشتر ترویج یافته است؛ اما این را بیشتر نمی‌توان مورد مثبت خواند، چون تا چشم باز و بسته می‌شود، اثر از زیور چاپ عبور کرده و سروصداها را در پلتفرم‌های اجتماعی برپا می‌کند. این امر سبب دلسردی طبقه‌ای می‌شود که سال‌ها با قلم و اندیشهٔ خود کوشیده و تلاش کرده تا بتواند جایگاه خوبی را کسب کند و از طرف دیگر بتواند خیری برای جامعهٔ خود برساند.

برای اینکه بتوانیم بفهمیم و درک کنیم نویسنده کیست و به چه کسی می‌توان نویسنده گفت، فشرده می‌توان چنین تعریف کرد و به موارد آن پرداخت.

نویسنده؛ به شخصی اطلاق می‌شود که روایت‌های حقیقی و خیالات قوی را با هنر و مهارت دستِ داشتهٔ خود، با رویکرد نو، پیوند و ارتباط تاریخی، روی کاغذ بیان می‌کند و با خیال‌پردازی‌هایش روایت‌گر احساسات درونی و اتفاقات اجتماعی و تاریخی می‌گردد.

اما در رمان و داستان‌نویسی، نقش‌آفرینی، شخصیت‌سازی، مضمون رمان و داستان، تأثیرگذار برای خواننده می‌باشد. در رمان/داستان‌نویسی باید چنان هنرنمایی و شورانگیزی به خرج داده شود که سبب دلگرمی و دلچسبی برای خواننده باشد؛ به‌گونه‌ای که تصویر داستان و روایتش در ذهن خواننده منسجم و یکدست در آن تصور شود.

اما امروزه بیشتر داستان‌ها و رمان‌ها از حقایق و خیال‌پردازی‌های قلم حقیقی دور مانده‌اند و جایگاهشان در میان جوامع آهسته‌آهسته کم‌رنگ شده است و کسانی که واقع‌بینانه و با استعداد فردی خود سال‌ها عمر خویش را در این عرصه برای نوشتن رمان و داستان وقف نموده‌اند، آثارشان تحت تأثیر نویسنده‌های مصنوعی و تبلیغات تجارت‌پیشه‌ها قرار گرفته است.

در میان این همه هیاهو، روش جدیدی توسط نویسندگان تازه‌کار برای به فروش رساندن آثارشان به کار گرفته می‌شود که با برگزاری مسابقهٔ کتاب‌خوانی و تعیین مقداری پول برای برندهٔ آن مسابقه، با سود و فروش چشمگیری روبه‌رو می‌شوند؛ چنان‌که تازه رونمایی و فروش یکی از این اثرها، در کمترین وقت، حدود ۱۵۰۰ جلد از این رمان به فروش رسیده است.

شاید این ترفند برای مدتی توفانی باشد و هیاهو نماید و علاقه‌مندان این کتاب دسته‌دسته به خرید و مطالعهٔ این کتاب بپردازند؛ اما این‌چنین اقدام، سازنده و برای ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی مؤثر واقع نمی‌شود؛ چون همیشه دو عامل باعث می‌شوند جوامع را از مسیر درست دور نمایند: پول و قدرت.

این دو گزینه سبب فقر فرهنگی و زبانی می‌شوند؛ چون مانند باد می‌وزند و مانند شعلهٔ آتش خاموش می‌شوند. تجربه نشان داده است که پول و قدرت فنا و رفتنی است، اما قلم و استعداد دیر یا زود ماندگار می‌شود. حتی پس از مرگ یک شاعر، یک نویسنده، اثرش گل می‌کند و تنها روی یک جغرافیای خاص تأثیر نخواهد داشت؛ فراتر از حد تصور، جهانی و فرامرزی می‌شود.

راهکار

برای اینکه اگر بخواهیم دلسوزانه و واقع‌گرایانه برای حوزهٔ زبان، ادبیات، هنر و فرهنگ کار کنیم، باید روابط سالم و دیدگاه‌های کادرهای علمی و پیشکسوتان این حوزه را با خود داشته باشیم. پیش از اینکه یک اثر خود را به زیور چاپ آماده کنیم، نقد و دیدگاه بزرگان حوزه‌های مختلف فرهنگی را با خود داشته باشیم تا باشد اثر ارزشمند به جامعه تقدیم و پذیرفتنی شود.

مورد دوم: روی آثار گذشتگان کار شود که در اثر چند دهه جنگ آسیب دیده‌اند یا هم کم‌رنگ گردیده‌ است. تا نسل نو با اندیشه و پشتکار مطمئن و شناخت درست از تاریخ گذشتهٔ خود، در مسیر درست گام بگذارد.

راه بیرون‌رفت از این پرتگاه، تشویق و زمینه‌فراهم‌سازی رایگان کتاب‌خوانی آثار نویسنده‌های چیره‌دست و قلم بدست برای نسل امروز، دایر نمودن سمینارهای علمی، فرهنگی و زبانی برای شناخت بهتر تاریخ فرهنگی، زبانی و آنچه میراث از گذشتگان ما در حال فراموشی است.

شناخت درست دستور زبان، فروتنی، مثبت‌اندیشی و امثال آن میتواند مثمر واقع شود.

این موارد می‌توانند برای یک نسل روشنفکر گام مثبت باشد و همچنان استفاده درست از ابزارهای هوش مصنوعی، نه اینکه همه‌چیز را متکی به آن نمود و فعالیت و رشد ذهنی خود را ناتوان ساخت.

هوش مصنوعی، آپدیت‌شده گوگل، کروم و سافاری می‌باشد که با آن می‌توان در موارد ضروری و کسب معلومات مراجعه نمود؛ نه اینکه ذهن و مغز خود را از کار و فعالیت بازماند و آنچه که اندکی در ذهنت خطور کرد، تحرک ذهنی و جسمی نداشته و خود را وابسته نمود؛ که این سیاه‌اندیشی و مرگ تدریجی ذهن گفته می‌شود.

قابل تذکر است که در رمان‌نویسی یا هم داستان کوتاه، نام‌گذاری آن یکی از موارد مهم و قابل توجه مخاطبان می‌باشد که نویسنده باید در این مورد خیلی محتاط و دقیق اندیشیده باشد؛ چون هر رمان یک جهان، یک روایت، یک سفر، عشق، جدایی، رسیدن، درد و غم، خوشی و کامیابی است. در غیر آن صورت غلبهٔ سایه پول و قدرت بر قلم؛ سبب تاریک‌ اندیشی نسل‌ها در یک جامعه میشود.

ختم کلام:

اهل دنیا عاشق جاهند از بی‌دانشی

آتش سوزان به چشم کودک نادان زر است

بیدل رح