سیاسی

حسیب پنجشیری صدای جوانان آزاد خواه و روایت یک نسل مبارز

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 30 اسد 1405
نویسنده: عبدالمجید قادری

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 49

---

در تاریخ معاصر افغانستان نام‌ هایی وجود دارند که تنها با یک عنوان یا یک دوره زمانی تعریف نمی‌شوند نام‌ هایی که در میان بحران، جنگ، مهاجرت، شکست و امید شکل گرفته‌اند و برای بخشی از یک نسل، نماد ایستادگی و اعتراض به وضع موجود شده‌اند.

حسیب پنجشیری برای شماری از جوانان افغانستان از همین چهره‌ ها ست جوانی که پس از سقوط افغانستان راه مبارزه را برگزید و به جمعی از مبارزان و نیروهای مخالف ط.البان در جبهه مقاومت پیوست.

پیوستن او به صفوف مقاومت برای جوانان تنها یک انتخاب نظامی تلقی نمی‌ شد بلکه نشانه‌ ای از نسلی بود که سقوط نظام سیاسی افغانستان را پایان آرمان‌ های خود نمی‌دانست. 

نسلی که با وجود شکست سیاسی و فروپاشی ساختار های پیشین هنوز از آزادی، عدالت، کرامت انسانی، مشارکت سیاسی و آینده‌ ای متفاوت برای افغانستان سخن میگفت.

حسیب پنجشیری در سال‌های مبارزاتش تلاش کرد تصویری از یک جوان مبارز و جسور ارائه کند جوانی که در شرایط دشوار، در کنار دیگر مبارزان مقاومت ایستاد و هزینه انتخاب سیاسی خود را پذیرفت.

 به همین دلیل نام او در میان بخشی از مردم و به‌خصوص جوانان با مفهوم مقاومت و ایستادگی گره خورد.

بسیاری از مردم افغانستان مارشال حسیب  می نامند وی را و این بازتاب جایگاهی بود که در ذهن و زبان آنان پیدا کرده بود لقبی که از نگاه آنان بیانگر روحیه فرماندهی، شجاعت و جان‌ فشانی او در سال‌های مبارزه بود.

اما اهمیت حسیب پنجشیری را نباید تنها در میدان جنگ جستجو کرد. 

سیاست افغانستان نشان داده است که هر مبارزه‌ ای زمانی معنا پیدا می‌کند که از سطح درگیری مسلحانه فراتر رفته و به یک مطالبه سیاسی و اجتماعی تبدیل شود. 

مقاومت اگر قرار است آینده‌ ای بسازد باید بتواند برای مردم پاسخ روشنی درباره عدالت، حکومتداری، حقوق شهروندی، مشارکت سیاسی و جایگاه همه اقوام و گروه‌های اجتماعی ارائه کند.

از همین منظر، نسل جوان مقاومت با یک آزمون تاریخی رو به‌ رو است

 آیا مبارزه صرفاً برای بازگشت به گذشته است یا برای ساختن آینده‌ای متفاوت؟

امروز افغانستان بیش از هر زمان دیگری نیازمند سیاستی است که میان مقاومت و مسئولیت، شجاعت و خرد سیاسی، آرمان و واقعیت پیوند ایجاد کند. 

تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که صرف قدرت نظامی نمی‌تواند آینده سیاسی یک کشور را تضمین کند.

 آینده افغانستان به نیروهایی نیاز دارد که بتوانند از دل مقاومت، برنامه سیاسی، وحدت اجتماعی و چشم‌ انداز ملی بسازند.

حسیب پنجشیری برای مردم  بخشی از داستان نسلی است که پس از سقوط افغانستان سکوت را نپذیرفت و راه دشوار مبارزه را انتخاب کرد. 

اما تاریخ درباره همه مبارزان یک پرسش بزرگ خواهد داشت برای چه مبارزه کردند و چه آینده‌ای برای مردم خود می‌خواستند؟

پاسخ به این پرسش است که تفاوت میان یک مبارز و یک چهره تاریخی را رقم می‌ زند.

اگر مبارزه تنها به شهرت، اسلحه و میدان جنگ محدود بماند، با پایان جنگ ممکن است فراموش شود اما اگر مبارزه به دفاع از آزادی، عدالت، کرامت انسان، مشارکت سیاسی و یک افغانستان فراگیر تبدیل شود، می‌تواند به بخشی از حافظه تاریخی یک ملت بدل گردد.

از این رو، نام حسیب پنجشیری را میتوان در چارچوب بزرگتر مبارزه یک نسل بررسی کرد نسلی که در برابر فروپاشی سیاسی افغانستان ایستاد هزینه‌ های سنگین پرداخت و تلاش کرد صدای خود را در میان هیاهوی جنگ و سیاست به گوش دیگران برساند.

حسیب پنجشیری برای مردم افغانستان تنها یک فرمانده نیست نمادی از نسلی است که میخواهد شکست سیاسی را به پایان آرمان‌ هایش تبدیل نکند. 

اما ارزش واقعی این نماد، نه در لقب‌ ها، بلکه در میزان پایبندی به آزادی، عدالت، مردم‌سالاری و آینده‌ای مشترک برای همه افغانستان سنجیده خواهد شد.

تاریخ افغانستان به کسانی نیاز دارد که فقط در میدان نبرد شجاع نباشند بلکه در میدان سیاست نیز مسئول، دوراندیش و پاسخ‌گو باشند. 

آینده نام کسانی را ماندگار خواهد کرد که از مقاومت، راهی به سوی آزادی و یک افغانستان فراگیر ساختند نه صرفاً روایتی دیگر از جنگ 

روح شهدای راه آزادی شاد و یادش شان جاویدان باد