سیاسی

حسیب رفت، اما روایت ایستادگی او در میان مردم ماند

خبرگزاری ثانیه | منتشر شده در تاریخ 1 سنبله 1405
نویسنده: بشیر سدید

اشتراک گذاری: فیسبوک | توییتر | واتس‌اپ | لینکدین
بازدیدها: 41

---

واکنش مردم به شهادت فرمانده حسیب را در صفحات اجتماعی دنبال کردم، واکنش‌هایی که تنها به مناطق مشخصی محدود نمانده است. حتی شماری از شهروندان در قلب کابل، زیر اداره طا.لبان، با وجود فضای سنگین حاکم بر جامعه، مواضع و احساسات جدی خود را در پیوند با مرگ این فرمانده بیان کرده‌اند.

این واکنش‌ها نشان می‌دهد که مرگ حسیب تنها پایان زندگی یک فرمانده تلقی نشد، بل موجی از احساس، همدلی و پرسش را در بخش‌هایی از جامعه برانگیخته است. شاید مهم‌تر از همه این باشد که نام او در میان بخشی از مردم، از یک چهره نظامی به نمادی از ایستادگی و نترسیدن در برابر دشواری‌ها تبدیل شده است.

در سوی دیگر، مخالفان این فرمانده تلاش‌های زیادی در فضای رسانه‌ای انجام داده‌اند تا اهمیت مرگ او را کم‌رنگ جلوه دهند و مانع شکل‌گیری تصویری اسطوره‌ای از او شوند. اما به نظر می‌رسد چنین تلاش‌هایی تاکنون نتوانسته است تاثیر این رویداد را بر افکار عمومی به‌طور کامل از میان ببرد، زیرا اسطوره‌ها معمولاً نه در فضای آرام، بلکه در متن حوادث بزرگ و در دل روزهای دشوار شکل می‌گیرند.

آنچه حسیب از خود به‌جا گذاشته، برای هوادارانش تنها خاطره یک فرمانده نیست؛ تصویری از ایستادگی، نترسیدن و تسلیم‌نشدن در شرایط دشوار است. میراث یک انسان گاهی نه در طول عمر او، بلکه در تاثیری که پس از رفتنش بر ذهن و احساس جامعه می‌گذارد، معنا پیدا می‌کند.

در اینجا به یاد جمله معروف عمر مختار می‌افتم: «ما تسلیم نمی‌شویم؛ یا پیروز می‌شویم یا می‌میریم.» شاید همین مفهوم است که در ذهن بسیاری از مردم، نام حسیب را با ایستادگی و تسلیم‌ناپذیری پیوند زده است. نامی که برای مردمش با پایان زندگی‌اش خاموش نشده، وارد مرحله تازه‌ای از روایت و حافظه جمعی شده است.